დაუმუშავებელი კადრიდან საბოლოო ფოტომდე

დამუშავება არ არის ფოტოგრაფიის მეორეხარისხოვანი ნაწილი — ის ფოტოსურათის ნახევარია. ის ნახევარი, რომელსაც ვერავინ ხედავს. სწორედ აქ ვრჩები შენს წამიერ მომენტთან მარტო, როცა ის უკვე დიდი ხნის წინ წარსულად არის ქცეული. ჩამკეტი მხოლოდ შუქს იჭერს. გრძნობა კი მოგვიანებით იქნება აღმოჩენილი — დამუშავების იმ ხანგრძლივ, ჩუმ საათებში, როცა ჩრდილებიდან სითბოს ფრთხილად ვათავისუფლებ, სანამ გამოსახულება უბრალო დაფიქსირებული ფაქტის ნაცვლად, განცდად არ იქცევა. სწორედ აქ პოულობს ფოტო საკუთარ სულს. დამუშავება შეცდომების გამოსწორება არ არის. ის სრულყოფამდე მიყვანაა.